Σκόρπιες σκέψεις για τα WordCamps/Meetups

Τα WordCamps και τα WordPress meetups είναι η γιορτή του WordPress. Τουλάχιστον έτσι τα βλέπω εγώ. Άνθρωποι με ενθουσιασμό και αγαπή, μαζεύονται και συζητούν για την αγαπημένη τους πλατφόρμα. Δεν είναι τρομερό αυτό; Είναι.

Στην Ελλάδα του σήμερα (μάλλον πάντα έτσι ήταν αλλά δεν έχω δεδομένα να το υποστηρίξω) επικρατεί η λογική που λέει πως αν κάποιος προσπαθήσει να βοηθήσει κάποιον άλλον ΔΩΡΕΑΝ, τότε κάτι κρύβεται από πίσω. Υπάρχει στρατηγική, υπάρχει σχέδιο. Πολλές φορές μπορεί και να υπάρχει. Άλλες, όχι.

Προσωπικά πηγαίνω σε όσα περισσότερα WordPress events μπορώ. Τις περισσότερες απλά για να δώσω το παρών και να στηρίξω την προσπάθεια, άλλες για να μοιραστώ τις εμπειρίες μου. Όταν συμβαίνει το 2ο, το κάνω γιατί ίσως κάποιοι, κάπου εκεί έξω να βρουν ενδιαφέροντα αυτά που έχω να πω και ίσως τους βοηθήσουν σε μελλοντικές τους επιχειρηματικές ή προσωπικές WordPress κινήσεις. Ίσως.

Θέλω να πιστεύω πως όλοι όσοι ασχολούνται/συμμετέχουν με/σε αυτά τα events είναι λίγο ονειροπαρμένοι, όπως εγώ. Να “πάρουμε” μαζί μας όσους περισσότερους μπορούμε. Να τους δείξουμε γιατί το WordPress είναι τόσο δημοφιλές και γιατί έχει την μεγαλύτερη και πιο ενεργή κοινότητα του κόσμου. Να τους δείξουμε έναν ακόμα υπέροχο κόσμο. Να τους δείξουμε ευκαιρίες σε μια Ελλάδα με 7ψήφιο αριθμό ανέργων. Να συζητήσουμε μαζί τους. Να συνεργαστούμε μαζί τους. Να αποδείξουμε πως υπάρχει μια κοινότητα όπου όσοι μεταφέρουν τις εμπειρίες τους δεν περιμένουν κάτι και το μόνο που θα λάβουν στο τέλος είναι η ηθική ικανοποίηση και εκείνη τη φωνή που θα ακουστεί μέσα στο κεφάλι τους όταν το event τελειώσει που θα πει “Δε μπορεί, κάποιος, κάτι έμαθε σήμερα. Μακάρι κάποιος να βρήκε κάτι χρήσιμο”.

Γιατί να πάω σε ένα WordCamp/Meetup;

Γιατί θα γνωρίσεις ανθρώπους που χρησιμοποιούν WordPress ή θέλουν να μάθουν περί τίνος πρόκειται. Γιατί θα ακούσεις ομιλίες από ανθρώπους που ζούνε από υπηρεσίες/προϊόντα βασισμένα στο WordPress και θέλησαν να μοιραστούν την εμπειρία τους μαζί σου. Γιατί ακόμα και αν δεν καταλαβαίνεις όλα όσα ακούγονται κάπου εκεί γύρω θα υπάρχει κάποιος να σου εξηγήσει. Γιατί μπορεί να γνωρίσεις μελλοντικούς συνεργάτες. Γιατί μπορεί να συναντήσεις μελλοντικούς πελάτες. Γιατί μπορεί να κάνεις νέους φίλους. Και φυσικά γιατί έχει πίτσα god damn it!

Γιατί να βοηθήσω στη διοργάνωση ενός WordCamp/Meetup;

Αν ζεις από το WordPress δες το σαν ένα τρόπο να πεις ευχαριστώ σε όλους τους εθελοντές που καθημερινά αφιερώνουν χρόνο για να κάνουν το WordPress καλύτερο. Επίσης όσοι ασχολούνται ήδη με τη διοργάνωση τέτοιων συναντήσεων, το κάνουν στον ελεύθερο τους χρόνο οπότε ακόμα και αν δεν έχεις άμεση σχέση με το αντικείμενο, 2 ακόμα χέρια μόνο καλό μπορούν να κάνουν. Σημασία δεν έχει το πως θα βοηθήσεις, αλλά η διάθεση. Πρόσεξε, όπως σε όλες τις κοινότητες, θα πέσεις και πάνω σε ανθρώπους που μάλλον δεν θα ήθελες να έχεις και πολλά πολλά, αλλά όπως φαίνεται το ίδιο το σύστημα αυτούς τους απορρίπτει χωρίς μεγάλη προσπάθεια. Έτσι, μαγικά, από μόνο του. Φόρεσε λοιπόν ένα χαμόγελο, άσε τα προβλήματα σου στο σπίτι και έλα. Είναι ωραία. Έχει και πίτσα, σου είπα ε;

Ήλθον, είδον και απήλθον. Χαμπάρι δεν πήρα.

Συμβαίνει. Δεν φταίς απαραίτητα εσύ. Μπορεί να φταίει και ο ομιλήτης που ενώ έχει καλή γνώση του αντικειμένου που παρουσιάζει, δεν έχει μεγάλη εμπειρία, well, στο να λέει μια ιστορία. Εδώ, ο δικός σου ρόλος είναι, στο τέλος της παρουσίασης, να σηκώσεις το χέρι και να κάνεις τις 1000 ερωτήσεις. Μέχρι να καταλάβεις. Μέχρι να λυθεί η απορία σου. Μη ντρέπεσαι. Γιατί ντρέπεσαι. Γενικά, δεν ρωτάς. Φοβάσαι να ρωτήσεις γιατί πιστεύεις πως αυτό που θα ρωτήσεις είναι “χαζό” και ίσως κάποιοι γελάσουν. Ας γελάσουν. Αγνόησε τους.

Αν έκανες τις 1000 ερωτήσεις και πάλι δεν κατάλαβες, 99% φταίει ο ομιλητής. Πάλι δεν είναι κακό να πλησιάσεις κάποιον από τη διοργάνωση και να το αναφέρεις. Μια γνώμη μεταφέρεις. Αν τώρα πεις τη γνώμη σου και δεις τον ομιλητή/διοργανωτή να στραβώνει ή να μη δέχεται τη κριτική σου είναι ντιπ μαλάκας οπότε απλά πήγαινε προς το τραπέζι με τη πίτσα και πνίξε τον καημό. Αν ο άλλος δεν μπορεί να καταλάβει ότι μόνο μέσω της κριτικής βελτιωνόμαστε, ε, φάε και μην ασχολείσαι άλλο. Ωραία πίτσα ε;

Θέλω να μιλήσω αλλά και μόνο που το σκέφτομαι, λιποθυμώ. Δύσκολο.

Είναι. Αλλά αν δεν το κάνεις, δεν θα μάθεις ποτέ. Πρέπει να καταλάβεις πως αν έχεις όντως κάτι να πεις, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να προετοιμαστείς και να πας να ροκάρεις. Δεν θα βγάλεις λόγο στο ΝΑΤΟ. Για WordPress θα μιλήσεις σε ένα κοινό που αποφάσισε να είναι εκεί να σε ακούσει. Δεν τους έφερε κανείς με το ζόρι. Ήρθαν. Μόνοι τους.

Και πως να προετοιμαστώ;

Για αρχή φτιάξε μια καφεδάρα, πάρε ένα στυλό, ένα χαρτί και σκέψου το θέμα που θα θίξεις. Αφού το βρείς, σκέψου και σημείωσε τι πρέπει να αποκομίσει κάποιος όταν ακούσει την ομιλία σου. Πρέπει να φύγει με κάτι για. Μετά απλά άρχισε να καταγράφεις, λέξεις, σκέψεις, προτάσεις, όπως σου έρχονται. Προσπάθησε μετά να τα βάλεις σε μια σειρά και να ακούγονται μέσα στο κεφάλι σου σαν μια ωραία ιστορία. Προσπάθησε να κάνεις ένα καλό ξεκίνημα και ένα καλό τέλος (Είναι τα μοναδικά σημεία που έχεις την απόλυτη προσοχή του κοινού σου. Εκεί κάπου στη μέση, ειδικά σαν αρχάριος ομιλητής, θα τους χάσεις αλλά δεν πειράζει). Φτιάξε μια ωραία παρουσίαση με τα βασικά στοιχεία της ιστορίας σου. ΜΗΝ ΓΡΑΨΕΙΣ ΚΑΙ ΜΗΝ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΕΚΘΕΣΗ ΙΔΕΩΝ ΣΤΟ POWERPOINT. Kάνε μια πρόβα.

Βγαίνω πίστα. Φέρε το όφωνο.

Όταν έρθει η σειρά σου, ξεκίνα να μιλάς και ΜΗΝ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ SLIDES. Μίλα ΠΡΟΣ το κοινό σου. Μη γυρνάς την πλάτη σου. Προσπάθησε να μειώσεις τα εεεε… χμμ… εεεεε… τι ήθελα να πω… στο ελάχιστο. Μίλα δυνατά και καθαρά. Αν κάποιος σε διακόψει μην τρέξεις να τον αρπάξεις από το λαιμό. Ούτε καν να δείξεις ότι έχεις τέτοια διάθεση. Ασ’τον να τρολάρει, απάντησε αν χρειαστεί και συνέχισε. Στο λέω γιατί ένας φίλος μου νιώθει έτσι όταν πετάγεται ένας ξερόλας και τον διακόπτει. Θέλει να δαγκώσει λαρύγγια. Όταν τελειώσεις, δώσε τον λόγο στο κοινό σου. Αν δεν έχουν ερωτήσεις είτε δεν πήραν χαμπάρι είτε έκανες πολύ καλή δουλειά. Δεν θα φανεί στο χειροκρότημα. Γενικά χειροκροτούμε επειδή χειροκροτούν και οι υπόλοποι οπότε δεν αποτελεί metric, μην το λάβεις σαν ένα.

Όταν με το καλό η Οδύσσεια τελειώσει πήγαινε προς το τραπέζι με την πίτσα. Αξίζεις ένα καλό, μεγάλο κομμάτι.

Όλα έχουν να κάνουν με τη διάθεση μας

Ακόμα και όταν φεύγω από μια τέτοια συνάντηση χωρίς να έχω αποκομίσει τίποτα από τις ομιλίες σκέφτομαι πως πριν κάποια χρόνια δεν είχαμε καν τέτοιες συναντήσεις οπότε όλα θα είναι καλύτερα την επόμενη φορά. Για να είναι όμως καλύτερα την επόμενη φορά πρέπει ΟΛΟΙ να μιλάμε. Να λέμε την άποψη μας. Και έχοντας πάντα στο νου μας ότι πρόκειται για ΔΩΡΕΑΝ συναντήσεις (με πίτσα) θα πρέπει να συνεισφέρουμε με καλή διάθεση, να λέμε την άποψη μας με καλή διάθεση και να συμμετέχουμε γιατί είναι ωραία να βρισκόμαστε και να κάνουμε δωρεάν ψυχοθεραπεία.

Σε απλά Ελληνικά και όπως λέμε εδώ στο χωριό, don’t be a dick. Απλά έλα. Είναι ωραία.

2 comments

  1. Σε ευχαριστώ Γεράσιμε που είχα την ευκαιρία να μιλήσουμε σχετικά και από κοντά.
    Πραγματικά είναι σημαντικό να ακούει κάποιος και να μαθαίνει από την εμπειρία σου και από την αγάπη σου να προσφέρεις.

    Καλή διάθεση mate… 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *